Ακούγονται τύμπανα πολέμου...

Υπό την μουσική υπόκρουση τυμπάνων

τυμπάνων που ποτέ δεν σταματάνε να χτυπάνε

τυμπάνων πολέμου,πολέμου ταξικού...

Πολέμου ταξικού και όχι εθνικού..

Ρίξε ένα πετράδι στην ακρογιαλιά,

κοίτα τους,σε δουλεύουν από ψηλά

πετάξανε το κλουβί τους χαμηλά

και όποιος το πιάσει του υπόσχονται

αιώνια δεσμά,κοίτα τους,τους πειράζει

που τους φοράνε

την ταμπέλα του ακροδεξιού

ή του ναζί,τους πειράζει,αλλά είναι

έτοιμοι να τραμπουκίσουν όποιον δεν πάει μαζί,

για το έθνος αγωνίζονται,σηκώνοντας χέρια

ψηλά εις βάρος της ελευθερίας,υπέρμαχοι

του light φασισμού,αδικοχαμένα

μυαλά σε ένα blender,κοιτάς τριγύρω

και τους βλέπεις,μάζευαν δυνάμεις είπαν

εκμεταλλευτές καταστάσεων,για την δήθεν εθνική

σωτηρία,αλλά κάποτε δεν έβγαζαν ούτε μια φωνή,

ούτε μια κραυγή,ήταν κλεισμένοι στις παρωπίδες τους,

δεν τολμούσαν,να εξωτερικεύσουν τα σκατά από

το τουμπανιασμένο κεφάλι τους,

ενώ τώρα,στην πρώτη την γραμμή,απειλώντας

τον καθέναν..Ξέχασαν όμως,γιατί τόσα χρόνια δεν μιλούσαν,

αυτό το ξέχασαν,και να ναι σίγουροι,πως εμείς δεν το ξεχάσαμε,

παίξτε λίγο ακόμα ''παιδιά της εθνικής δράσης''παίξτε

και έλατε μετά,αφού μας ψάχνετε ελάτε,μην αργήσετε όμως,

γιατί?Γιατί εμείς οι ανθέλληνες,εμείς οι προβοκάτορες,οι αναρχικοί,οι άπλυτοι πρεζάκηδες,έχουμε ήδη πάρει θέσεις,πάνω από την πηγάδα...Για αυτό,μην αργείτε..

Δεν σας ψάχνουμε,ούτε προσπαθούμε αν σας δούμε τυχαία

να χτυπήσουμε στο ψαχνό,σας περιμένουμε,σας περιμένουμε

ο καιρός καταφθάνει,θα νιώσετε την προλεταριακή οργή,

να σκίζει το τουμπανιασμένο από τις κρεατίνες

τραμπουκοσώμα σας,και τρέξτε τότε,στην πηγάδα,θα βοηθήσουμε

μια κλώτσια είναι,τίποτα παραπάνω..Μια κλωτσιά μόνο...