Ξεδιπλώματα..

Ένα ποτήρι ακόμα,και μετά φεύγω

μετά θα έχω χρόνο να περιπλανηθώ σε

ανέπαφα σοκάκια εξάρτησης

σε προδομένα φιλιά προηγούμενων

επαφών,σε ανεκπλήρωτους έρωτες

που σου κλείνουν το μάτι μετά από

χρόνια,και εσύ τους αρνείσαι με πείσμα,

σε ανθρώπους που σου ρούφηξαν το μεδούλι

αποζητώντας ένα ξεροκόμματο ευτυχίας

εις βάρος των περασμένων τους λαθών..

Ένα τσιγάρο ακόμα,και μετά φεύγω

μετά θα έχω χρόνο να κάνω ελεύθερη πτώση

στις ψυχές που ποτέ δεν συμβιβάστηκαν,στις

ψυχές που τόσα τους πρόσφερες και αρνήθηκαν

να τα δεχθούν,σου πρόσφεραν όμως τόσα,

απλόχερα χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα

σε αυτούς που ήξεραν το γιατί αλλά

περίμεναν πάντα την κατάλληλη στιγμή

σε αυτούς που δεν μιξοκλάψανε πίσω

από την πλάτη σου,αλλά έκλαψαν στην αγκαλιά σου

και κράτησαν το χέρι σου μέχρι την τελευταία στιγμή

δεν στο άφησαν όταν τους ανάγκασες να το κάνουν

ενώ άλλοι,σε έριξαν σε ένα ανόητο πεδίο

βολής,με σκοπό να επιλέξεις

την αληθινή ευτυχία ή την πλασματική...

Ή όπως στο είπαν τότε,το καλό ή το κακό..

Ξεφτιλισμένος χρόνος που σπατάλησες,

μια μούντζα λοιπόν στην περιποιημένη μάπα τους

και μια αγκαλιά σε αυτούς που σου κράτησαν το

χέρι και όταν τους ανάγκασες να στο αφήσουν..

Σε αυτούς,μόνο σε αυτούς... Και δεν είναι

ρσενικοί,το αυτούς,το αυτούς είναι

αυτούς τους ανθρώπους,ρσενικούς θηλυκούς..

και είναι θηλυκοί και πάντα αγαπητοί...