Μπερδεμένα λόγια γεμάτα αναμνήσεις..

Ταξίδια που δεν έγιναν ποτέ

μα οργανώθηκαν τόσο καλά

λέξεις χαμένες από φθηνά υπόγεια ονείρων

που στο πέρασμά τους εκμηδενίζουν

και τα ομορφότερα βλέμματα..

Φθηνοί καυγάδες για περασμένα

όνειρα,καυγάδες σιωπής και μετά

έρωτες,έρωτες που δεν τελείωσαν ποτέ

στο πέρασμά τους εκμηδένισαν τα πάντα,

αλλά ήταν εκεί και έγιναν ομορφότεροι

μέσα από ατέλειωτες κραυγές σεβασμού και

υπευθυνότητας,ταξίδεψαν μέσα από

παράθυρα μισό άδειου αστικού λεωφορείου

παραλιακής περιοχής,και έφτασαν σε

μάχες Ελλήνων στρατιωτών και κυπριακών πόλεων

μέσα από ένα αγέρωχο παιχνίδι σιωπής

και υπαρξιακής διάθεσης μαλακών ναρκωτικών

σε κοφτερά μυαλά,που ποτέ

δεν υποτάχτηκαν , που ποτέ δεν πρόδωσαν

ότι πίστεψαν,τήρησαν τα πάντα με άκρα σιωπή

και ανωνυμία,και για πάντα έβλεπαν το μέλλον

σε νεανικά πρόσωπα που για δευτερόλεπτα γερνούσαν

περπατούσαν προσεκτικά και καθημερινά σε μικρά και

σταθερά μονοπάτια,ποτέ δεν μιλούσαν,μα πάντα ήξεραν

Και τώρα που είναι μακριά,γνωρίζουν

μπορεί η ονειρική ψευδαίσθηση,να τους έχει θρονιάσει στην

ουτοπία τους,αλλά θα επιστρέψουν,ενωμένοι και δυνατοί,

με λύσσα και συνείδηση,με σεβασμό και υπευθυνότητα

θα αδράξουν τον χαμένο χρόνο,και θα τον μετατρέψουν

σε ένα ακόμα μονοπάτι για μια ζωή ελεύθερη,χωρίς τάξεις,χωρίς φύλλα,χωρίς γένη και εθνικότητες,χωρίς σημαίες και κράτη,χωρίς εσένα και χωρίς εμένα,απλά εμάς....