Εμείς θα παραμείνουμε για παντα οι λυσσασμένοι προλετάριοι που καταπίνουν άφθονες ποσότητες αλκοόλ,χορεύοντας με μουσικές που ποτέ δεν τους άρεσαν,αλλά τώρα τις προτιμούν...Και όταν βγαίνει ο ήλιος βαδίζουν μεθυσμένοι σε μια μισοκοιμισμένη λαική,πετούν την μπάλα μακριά απο το καλάθι και έτσι κλείνουν το μάτι στο αύριο,δίνωντας ένα τρελαμένο φιλί στην επανάσταση και έπειτα τρέχουν προς την εθνική ενότητα,ζωσμένοι εκρηκτικά...
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Για τις ατλαντίδες που έφυγαν,για τις ατλαντίδες που θα ρθουν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου